Este 8 de marzo, día Internacional das Mulleres traballadoras de 2020 continuamos a loita que comezaron fai centos de anos mulleres contra a desigualdade e a discriminación, contra o capitalismo […]
Share

Este 8 de marzo, día Internacional das Mulleres traballadoras de 2020 continuamos a loita que comezaron fai centos de anos mulleres contra a desigualdade e a discriminación, contra o capitalismo patriarcal e ultracatólico empeñado en desposuírnos dos nosos dereitos como persoas. É un día para facer visibles as desigualdades e denunciar a quen nos mata e oprímenos.
Desde o PCE e a UJCE queremos acabar coa dobre explotación, a precariedade no traballo e na vida. Queremos acabar coas violencias machistas: cando nos cuestionan e non nos cren cando somos violadas; cando nos cosifican e non nos dignifican nin como mulleres nin como seres humanos; cando nos invisibilizan nas nosas casas, nos nosos traballos e na historia; cando nos utilizan como meras vasixas; cando nos cuestionan e culpabilizan por como vestimos, polo lugar onde nos divertimos, por onde camiñamos ou cando nos asasinan na casa, na rúa ou nun bar.

Queremos a igualdade real entre homes e mulleres. Para iso é necesario un cambio: Esiximos unha lei de educación feminista que forme en valores de igualdade para acabar cos estereotipos e roles de xénero marcados polo sistema capitalista e patriarcal, os mesmos que defende o dereita PP- C’ s e a ultradereita de VOX.

Rexeitamos o “ pin parental” que a ultra dereita tenta impoñer. Din defender a liberdade das súas familias para decidir sobre a educación, cando en realidade o que queren é vetar e controlar as materias que teñan que ver co dereitos LGTBI e a educación sexual.

Esiximos que se cumpra o Convenio de Istambul, asinado por España e que non se está cumprindo, que inclúe: prevención, protección, persecución penal e políticas integradas que aseguren e dean unha resposta global ás violencias contra as mulleres.

A conxuntura política actual, cun goberno de coalición progresista e un Ministerio de igualdade feminista, é unha oportunidade para elaborar unha lei que abarque máis aló da violencia de parellas ou exparejas. Unha lei que non permita interpretacións de rumbo patriarcal. Que non cuestione máis nin unha soa vítima de violación.

Pero mentres en España tolérese a prostitución e a pornografía sexa a educación sexual de menores e novas, non vai se é posible normalizar unhas relacións sexuais en igualdade e acabar coa violencia sexual.

Falar de prostitución é falar de trata de mulleres pobres, inmigrantes, en situación irregular. A prostitución existe porque hai demanda.

Queremos unha lexislación abolicionista que acabe coa demanda e o negocio. Que se apliquen políticas de atención, coidado e axuda ás mulleres prostituídas co fin de que se insiran nunha vida familiar, social e laboral conforme á dignidade que se merecen e protéxanse os seus dereitos fundamentais.

As políticas de recortes en España no coidado e atención das persoas desde o público, acentuou a obrigación das mulleres para cubrir este déficit, cargando con dobres xornadas.

Queremos políticas que sitúen a vida no centro: que o traballo de coidados sexa recoñecido e corresponsabilizado. Xerar no sector público, empregos dignos con maiores salarios para a atención e a dependencia. Que o traballo de coidados, valórese e dignifíquese, porque sen el, non hai vida digna de ser vivida.

Rexeitamos a taxa rosa, o sobreprezo que pagamos as mulleres pola versión feminina dalgúns produtos.

Queremos políticas que acaben coa feminización da pobreza. A precariedade laboral, a parcialidade dos contratos e a brecha salarial, impiden que exista igualdade real para as mulleres traballadoras.

Ademais, as diferenzas salariais acentúanse na xubilación, e en España a brecha da pensión media entre os 65 e os 79 anos sitúase nun 34%. Queremos traballo digno, igualdade salarial e pensións dignas para vivir unha vida digna!

Este 8 M reivindicamos dereitos xunto ás mulleres de todo o mundo, desde Colombia ata A India, que loitan contra o feminicidio, a explotación laboral capitalista e a violencia sexual patriarcal. Avanzamos xuntas porque imos lonxe e o noso horizonte é solidario e internacionalista.

Este 8 M atoparémonos nas rúas seguindo a senda de mulleres valentes de todos os tempos loitando pola paz e pola nosa dignidade. Un camiño que, como dicía Rosa Luxemburgo, lévenos a conseguir “unha sociedade onde sexamos socialmente iguais, humanamente diferentes e totalmente libres”.

Share